Home » Tussenstop Noordkaap 2011 » Kilo(meter)knaller

Kilo(meter)knaller

Op dagen dat je zo aan het kilometer vreten bent, lukt het
nauwelijks om ’s avonds rustig voor de laptop te gaan zitten en een mooi
verhaal te schrijven. Dus even geen grootse reflecties, mooi omschreven
impressies of iets anders schoons. Alleen wat korte indrukken. Daarbij komt dat
je onderweg van alles ziet en bedenkt, maar ’s avonds alweer vergeten bent. Dus
vanaf nu is ook het notitieblokje in de aanslag. Zo onderhand is de ruimte voor
de voorruit een hele uitdragerij geworden. Er ligt van alles wat we onderweg
denken nodig te hebben; fototoestel, telefoons, verrekijker, pet, diverse
kaarten, logboek camper, verschillende notitieblokjes, tomtom, snoep en drop en
koek, zonnebrillen etc. etc. etc.

260620118302.large.jpg

 

Op parkeerplaatsen is het al net zo als op terrasjes, lekker
mensen  kijken en bedenken wat ze gaan
doen of hebben gedaan… In Zweden krijg je er gelijk een Wallandergevoel bij en
bedenk je allerlei criminele, illegale praktijken. Terwijl die mensen
natuurlijk ook gewoon naar ons zitten te kijken met die oude camper….

Ach en zo is de ene neus de andere niet. Zo heeft onze
camper een zeer speciaal neusje. Dus als we er één van dezelfde soort zien is
dat altijd een feest van herkenning. Op de camperplaats in Malmö was het weer
eens raak. Toen we wakker werden stond er nog zo’n neus te pronken. Maar op
diezelfde plek kreeg ‘neus’ ook een andere betekenis. Meer één om mee te
snuiven; zowel poeder als frisse lucht. Want na een nacht flink doorhalen in
Kopenhagen kwam een stel jongeren, onder begeleiding van een privéchauffeur,
stuiterend uit een witte stretch limo… Even een frisse neus halen!

Het eerste gedeelte van de reis is een beetje een Tour du
Memorie; we hebben dat gedeelte 3  jaar
geleden ook al gedaan. Alleen moest het toen nog wat sneller dan nu dus is het
leuk om af en toe wat herkenningspunten te zien. Zoals de parkeerplaats bij
Malmö, toen alleen gebruikt voor een snel ontbijtje nu voor een overnachting.
Speciale aandacht hadden we willen besteden aan een MacDonalds onderweg. Toen kwamen
we daar mijn nicht met aanhang tegen, heel bijzonder na alles wat dat jaar
daarvoor was gebeurd. Nu…. stonden we bij de verkeerde. Maar goed het gevoel
van weemoed en geluk bleef hetzelfde!